کلّیّات رفیعالدّین عبدالعزیز لنبانی منتشر شد
رفیعالدّین عبدالعزیز لنبانی (م: ح ۵۸۴ق) از ادیبان و عالمان قرن ششم لنبان ِاصفهان و از معاصران جمالالدّین محمّد عبدالرّزاق اصفهانی است و مانند دیگر شاعر همروزگار خود، شرفالدّین شفروه اصفهانی، شاعری دوزبانه بود و بیشتر آنچه از او میشناسیم به زبان عربی است.
در منابع کهن از رفیعالدّین عبدالعزیز با عنوانِ «رفیعالدّین لنبانی» یاد کردهاند و فرزند شاعر او، «رفیعالدّین مسعود بن عبدالعزیز»، نیز با همان لقب و نسبت «رفیعالدّین لنبانی» معرّفی شده است، بهتدریج این همانندی لقب و نسبت، در گزارشهای بعضی از ارباب تاریخ و تذکره، چنان آمیخته شده است که بعضی آن دو را یک تن دانستهاند و در دیوان رفیعالدّین لنبانی با تصحیح محمّد هویدا که به سال ۱۳۷۳ در انتشارات اقبال چاپ شده است، نیز آثار پدر و پسر در یک مجموعه و به نام یک شاعر فراهم آمده است.
مصحّحان کلّیّات رفیعالدّین عبدالعزیز لنبانی نسخهای از دیوان او را به دست نیاوردهاند، امّا با جستوجو در منابع گوناگون گذشته، مجموعهای از نظم و نثر فارسی و عربی را که به نام رفیعالدّین عبدالعزیز لنبانی آمده است، در سه بخش «اشعار فارسی»، «اشعار عربی» و «رسائل» فراهم کردهاند . در مقدّمة نیز به معرّفی شاعر ، منابع آثار او و تبیین شعر اصفهان در قرن پنجم و ششم و شعر رفیع پرداختهاند و در بخش تعلیقات نیز توضیحاتی دربارة واژهها، ترکیبات و تعبیرات خاص و نادر و موارد مبهم و ضروری آوردهاند و تمامی اشعار عربی این مجموعه را (حدود ۳۰۰ بیت) به فارسی ترجمه کردهاند و فهرستهای لازم را در پایان کار افزودهاند.
کلّیّات رفیعالدّین عبدالعزیز لنبانی با مقدّمه، تصحیح و تعلیقات محمود عابدی و با همکاری لیلا شوقی در فروردینماه سال ۱۴۰۴ در انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی چاپ و منتشر شده است.