داستان زبان مادری (محمدعلی موحد)

خاستگاه من، آذربایجان، به‌لحاظ فولکلور بسیار غنی است. شاید بگویم از غنی‌ترین قسمت‌های ایران است. فولکلور در معنی عام که شامل موسیقی و رقص و ترانه و بیاتی و ضرب‌المثل‌ها و امثال و قصص و مراثی و غیره است. اظهار علاقۀ آذربایجانی‌ها به فولکلور خاص و زبان مادری خود هیچ‌گونه تعارضی با علاقۀ آن‌ها به فرهنگ ملّی و زبان رسمی فارسی ندارد. فارسی زبان رسمی و ملّی ماست. میراث مشترک همۀ اقوامی که در این سرزمین زندگی می‌کنند و سهم آذربایجان در تحکیم مبانی این زبان از هیچ جای دیگر ایران کمتر نیست. به یاد بیاورید که پیش‌گامان تدوین دستور و فرهنگ زبان فارسی از آذربایجان بودند. قطران و نظامی و خاقانی، گنجوران سخن پارسی را به یاد بیاورید. شمس تبریز، آن نادرۀ روزگاران را که می‌گوید: «زبان پارسی را چه شده است به این لطیفی و خوبی که آن معانی و لطایف که در پارسی آمده است، در تازی نیامده است.»

دکتر محمدعلی موحد

منتخب بیست‌و‌دومین جایزۀ ادبی و تاریخی بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار

پنجم اسفند ۱۳۹۲، فرهنگستان زبان و ادب فارسی